[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 22، شماره 4 - ( زمستان 1399 ) ::
جلد 22 شماره 4 صفحات 365-375 برگشت به فهرست نسخه ها
ارزیابی ترکیب‌پذیری عمومی و مقایسه کلون‌های منتخب نسل‌های خودبارور و آزاد گرده‌افشان اکوتیپ‌های یونجه (.Medicago sativa L)
ویدا قطبی، علی مقدم
بخش تحقیقات ذرت و گیاهان علوفه‌ای موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
چکیده:   (159 مشاهده)
این تحقیق به منظور ارزیابی کمی نسل‌های خودبارور (S1، S2 و S3) و آزاد گرده‌افشان یونجه (OP1, OP2, OP3) از نظر میزان پس‌روی خویش‌آمیزی و ترکیب‌پذیری عمومی در خانواده‌های نسل‌های دو خودبارور شده (S2) اکوتیپ‌های یونجه انجام شد. خود باروری گیاهان انتخابی به منظور تولید نسل‌‌های خودبارور S1، S2 و S3 در شرایط مزرعه انجام شد و از کلون‌های هر نسل خودبارورشده برای تولید نسل‌های آزاد گرده‌افشان در شرایط مزرعه استفاده شد. برای مقایسه عملکرد علوفه خشک و ارتفاع بوته نسل‌های خود بارور شده (S1, S2, S3) و نتاج نسل‌های آزاد گرده‌افشان (OP1, OP2, OP3)، آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار به مدت دو  فصل رشد (1394-1393) در مزرعه موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، کرج، ایران اجرا شد. نتایج نشان داد که اختلاف بین اکوتیپ‌ها، نسل‌ها و سال‌های آزمایش و برهمکنش دو جانبه و سه جانبه بین آن‌‌ها برای صفات عملکرد علوفه خشک و ارتفاع بوته معنی‌دار بود. اکوتیپ‌های یونجه در برابر خود گشنی عکس العمل‌های متفاوتی داشتند و بیشترین میزان پس‌روی بنیه (ویگور) در نسل S1 مشاهده شد، ولی با ادامه خودگشنی بازگشت بنیه در کلیه اکوتیپ‌ها مشاهده شد و در نسل S3بنیه گیاه در مقایسه با نسل  OP1به‌طور چشمیگیری افزایش یافت. بازگشت بنیه در تلاقی‌های OP2  بیشتر از OP3 بود. اکوتیپ‌های یزدی و نیک‌شهری که از اکوتیپ‌های مناطق گرمسیری هستند، بالاترین ترکیب‌پذیری عمومی برای عملکرد علوفه خشک را داشتند، بر این اساس به نظر می‌رسد که تلاقی این اکوتیپ‌ها با اکوتیپ‌هایی از مناطقی با تفاوت  اقلیمی، در بهبود عملکرد ارقام سینتتیک یا هیبرید‌های یونجه از قبیل هیبریدهای آزاد و یا شبه‌هیبریدها، مؤثرتر خواهد بود.
واژه‌های کلیدی: بنیه گیاه، پس‌روی خویش‌آمیزی، خودباروری، عملکرد علوفه و یونجه.
متن کامل [PDF 633 kb]   (49 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/1/28 | پذیرش: 1399/7/13 | انتشار: 1399/12/10
فهرست منابع
1. Al Lawati, A.H., C.A. Pierce, L.W. Murray and I.M. Ray. 2010. Combining ability and heterosis for forage yield among elite alfalfa core collection accessions with different fall dormancy responses. Crop Sci. 50: 150-158. [DOI:10.2135/cropsci2008.09.0549]
2. Bhandari, H.S., C.A. Pierce, L.W. Murray and I.M. Ray. 2007. Combining abilities and heterosis for forage yield among high yielding accessions of the alfalfa core collection. Crop Sci. 47: 665-673. [DOI:10.2135/cropsci2006.06.0398]
3. Brummer, E.C. 1999. Capturing heterosis in forage crop cultivar development. Crop Sci. 39: 943-954. [DOI:10.2135/cropsci1999.0011183X003900040001x]
4. Davis, R. L. 1955. An evaluation of S1 and polycross progeny testing. Agron. J. 47: 572-575. [DOI:10.2134/agronj1955.00021962004700120006x]
5. Davis, R.L. and C.A. Panton. 1962. Combining ability in alfalfa. Crop Sci. 2: 35-37. [DOI:10.2135/cropsci1962.0011183X000200010011x]
6. Demarly, Y. 1963. Genetiques des tetraploids at amelioration des plantes. These Fac. Sci. Ann. Ammelior Plantes. 13: 307-400.
7. Downey, R.K. 1962. Progeny testing and the formation of synthetic varieties of alfalfa. Diss. Abs. 22: order No. 62-162: 2529-30. In: Plant Breeding Abs. 417-1963.
8. Hill, R.R., Jr. J.S. Shenk and R.F. Barnes. 1988. Breeding for yield and quality. P. 809-825. In: Hanson, A.A, D.K. Barnes and R.R. Hill Jr. (Eds.). Alfalfa and Alfalfa Improvement. Agronomy Monographs. 29. ASA, CSSA and SSSA, Madison, WI. USA. [DOI:10.2134/agronmonogr29.c26]
9. McAllister, D. R. 1951. The combining ability of selected alfalfa clones as related to the self fertility of the clones, their Fl and F2 progenies. Iowa State Coll. J. Sci. 25: 283-284.
10. Michaud, R., W.F. Lehman and M.D. Rumbaugh. 1988. World distribution and historical development. 25-91. In: Hanson, A.A, D.K. Barnes and R.R. Hill Jr. (Eds.). Alfalfa and Alfalfa Improvement. Agronomy Monographs. 29. ASA, CSSA and SSSA, Madison, WI. USA. [DOI:10.2134/agronmonogr29.c2]
11. Milić, D., D. Karagić, S. Vasiljevic, A. Mikić, B. Miloševic and S. Katić. 2014. Breeding and improvement of quality traits in alfalfa (Medicago sativa ssp. sativa L.). Genetika. 46: (1) 11-18. [DOI:10.2298/GENSR1401011M]
12. Milić, D., S. Katić, A. Mikić and D. Karagić. 2010. Heterotic response from a diallel analysis between alfalfa cultivars of different geographic origin. In: Cristian, H. (Ed.). Sustainable use of Genetic Diversity in Forage and Turf Breeding. 551-556. Springer. New York. USA. [DOI:10.1007/978-90-481-8706-5_82]
13. Monirifar, H. 2010. Half-sib progeny test for selection of best parents for development of a synthetic variety of alfalfa. Iran. J. Crop Sci. 12 (1): 66- 75. (In Persian with English abstract).
14. Panella, A. and F. Lorenzetti, 1966. Selfing and selection in alfalfa breeding programs. Euphytica, 15: 248-257. [DOI:10.1007/BF00022330]
15. Riday, H. and E.C. Brummer. 2002. Heterosis of agronomic traits in alfalfa. Crop Sci. 42: 1081-1087. [DOI:10.2135/cropsci2002.1081]
16. Rotil, P. 1976. Performance of diallel crosses and second generation synthetics of alfalfa derived from partly inbred parents. П. Earliness and mortality. Crop Sci. 17: 245-248 [DOI:10.2135/cropsci1977.0011183X001700020004x]
17. Rotili, P., G. Gnocchi, C. Scotti and L. Zannone. 2001. Some Aspects of Breeding Methodology in Alfalfa. Institute Sperimentale Perle Colture Foraggere-V.le Piacenza, 29-26900, Lodi, Italy.
18. Scotti, C. and E.C. Brummer. 2010. Creation of Heterotic Groups and Hybrid Varieties. In: Huyghe, C. (Ed.). Sustainable use of Genetic Diversity in Forage and Turf Breeding. 509- 518. [DOI:10.1007/978-90-481-8706-5_75]
19. Scotti, C., F. Pupilli, S. Salvi and S. Ariconi, 2000. Variation in vigor and in RFLP-estimated heterozygosity by selfing tetraploid alfalfa: new perspective for the use of selfing in alfalfa breeding. Theor. Appl. Genet. 101: 120-125. [DOI:10.1007/s001220051459]
20. Sriwatanapongse, S. and C.P. Wilsie. 1968. Intra- and inter variety crosses of Medicago sativa L. and Medicago falcata L. Crop Sci. 8: 465- 466. [DOI:10.2135/cropsci1968.0011183X000800040021x]
21. Tysdal, H.M., T.A. Kiesselbach and H.L. Westover. 1942. Alfalfa Breeding. Research Bulletin: Bulletin of the Agricultural Experiment Station of Nebraska. No. 124. Nebraska, USA.
22. Veronesi, F., C. Huyghe and I. Delgado. 2006. Lucerne Breeding in Europe: Results and Research Strategies for Future Developments. In: Lloveras, J., A. Gonzalez-Rodriguez, O. Vazquez-Yanez, J. Pineiro, O. Santamaria, L. Olea and M.J. Poblaciones (Eds.) Sustainable Grassland Productivity. Proceedings on the 21st General Meeting of the European Grassland Federation. 3-6 April 2006, Badajoz, Spain.
23. Wilcox, J.R. 1962. Combining ability of nine alfalfa clones and reciprocal differences among their hybrids. Diss. Abs. 22: order No. 61-6191, 2555. In: Plant Breeding Abs. 418- 1963.
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghotbi V, Moghaddam A. Assessment of combining ability and comparison of selected selfed and open pollinated generations clones of alfalfa (Medicago sativa L.) ecotypes. علوم زراعی. 2021; 22 (4) :365-375
URL: http://agrobreedjournal.ir/article-1-1098-fa.html

قطبی ویدا، مقدم علی. ارزیابی ترکیب‌پذیری عمومی و مقایسه کلون‌های منتخب نسل‌های خودبارور و آزاد گرده‌افشان اکوتیپ‌های یونجه (.Medicago sativa L). نشریه علوم زراعی ایران. 1399; 22 (4) :365-375

URL: http://agrobreedjournal.ir/article-1-1098-fa.html



دوره 22، شماره 4 - ( زمستان 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه علوم زراعی ایران Iranian Journal of Crop Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4299