|
اثر روش‌های خاکورزی و مصرف کود نیتروژن بر عملکرد و کیفیت علوفه تریتیکاله (X Triticosecale Wittmack) در زراعت دوم پس از برداشت برنج
|
سیدرضا سیدی   ، المیرا محمدوند* ، مریم حسینی چالشتری ، محمد ربیعی |
| دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران |
|
|
چکیده: (1531 مشاهده) |
تعیین حد بهینه مصرف کود نیتروژن و انتخاب روش مناسب خاکورزی در اراضی شالیزاری، یکی از عوامل مهم و تأثیرگذار در افزایش موفقیت در زراعت دوم گیاه تریتیکاله رقم پاژ پس از برداشت برنج است. به‌منظور تعیین میزان مناسب مصرف کود نیتروژن و روش مطلوب تهیه بستر بذر، آزمایشی به‌صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه پژوهشی مؤسسه تحقیقات برنج کشور- رشت در سال‌های زراعی 01-1400 و 02-1401 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل خاکورزی در سه سطح (بدون خاکورزی، کمخاکورزی و خاکورزی متداول) به‌عنوان عامل اصلی و مصرف کود نیتروژن در پنج سطح (صفر، 46، 92، 138 و 184 کیلوگرم در هکتار از منبع اوره) به‌عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد که کمترین تعداد روز تا سبز شدن گیاهچه (8/8 روز) و بیشترین تراکم بوته در زمان برداشت (246 بوته در مترمربع) و عملکرد علوفه تر (4/38 تن در هکتار) در تیمار خاکورزی متداول حاصل شد. بیشترین ارتفاع بوته (9/154 سانتی‌متر)، تعداد پنجه (1/5)، تراکم بوته (254 بوته در مترمربع)، عملکرد علوفه تر (45/2تن در هکتار) و محتوای پروتئین علوفه (17/7درصد) در تیمار 184 کیلوگرم نیتروژن در هکتار حاصل شد. بیشترین عملکرد علوفه خشک (14/7تن در هکتار) و عملکرد پروتئین (2630/3کیلوگرم در هکتار) در تیمار خاکورزی متداول و مصرف 184 کیلوگرم نیتروژن در هکتار به‌دست آمد که تفاوت معنی‌داری با تیمار کمخاکورزی و مصرف 138 کیلوگرم نیتروژن در هکتار نداشت. نتایج این آزمایش نشان داد که تیمار کمخاکورزی و مصرف 138 کیلوگرم نیتروژن از نظر تولید عملکرد علوفه تر و خشک تریتیکاله در اراضی شالیزاری پس از برداشت برنج نسبت به سایر تیمارها برتری داشت.
|
|
| واژه‌های کلیدی: تریتیکاله، تناوب زراعی، شالیزار، عملکرد علوفه و کمخاکورزی |
|
|
متن کامل [PDF 823 kb]
(506 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1404/2/16 | پذیرش: 1404/7/21 | انتشار: 1405/1/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
