fa برآورد پارامترهای ژنتیکی در کلزا با استفاده از روش های مختلف دی آلل گریفینگ تخصصي Special پژوهشي Scientific & Research تئوری و نحوه تجزیه تلاقی های دی آلل توسط تعداد زیادی از دانشمندان بیان و توسعه داده شده است. گریفینگ (Griffing 1956) تجزیه دی آلل را در چهار روش مختلف بیان نمود. هر یک از این چهار روش در چهار مدل آماری توضیح داده شده است. هدف از این بررسی مقایسه بین برآورد پارامترهای ژنتیکی در این چهار روش مختلف در گیاه کلزا ((Brassica napus L. است. در این بررسی هفت لاین کلزا در تمامی حالات ممکن (تلاقی های مستقیم و متقابل) با یکدیگر تلاقی داده شدند. نتاج حاصله که شامل 42 F1و تلاقی متقابل بود به همراه هفت والد مربوطه در قالب یک طرح بلوک های کامل تصادفی در دو تکرار به مقایسه گذارده شدند. تجزیه ترکیب پذیری لاین ها از نظر دوازده صفت زراعی با استفاده از روش های چهار گانه گریفینگ انجام شد. واریــانس های افزایشی( σA2) و غالبیت( σD2) و درجــه غالبیت (σA2/ σD2) برای هر یک از صفات تحت بررسی در چهار روش دی آلل گریفینگ برآورد شد. نتایج نشان داد که در روش سوم، برآورد واریانس ژنتیکی برای تمامی صفات منفی بود. در روش دوم و چهارم نیز این برآورد برای تعدادی از صفات منفی شد اما تنها در روش اول برآورد واریانس افزایش و به طبع آن درجه غالبیت برای تمامی صفات تحت بررسی مثبت بود. مقدار عددی واریانس می بایست همواره مثبت باشد اما با توجه به فرمول های برآورد واریانس افزایشی، دیده شد که هرگاه در جدول های تجزیه واریانس میانگین مربعات ترکیب پذیری خصوصی (SCA) بزرگ تر از میانگین مربعات ترکیب پذیری عمومی (GCA) شود برآورد واریانس افزایشی منفی خواهد بود. این وضعیت در روش های 2، 3 و 4 مشاهده شد اما در روش اول (دی آلل کامل با والدین) برای صفات تحت بررسی دیده نشد. این امر به عنوان معیاری جهت مقایسه روش های دی آلل گریفینگ در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که در این بررسی روش اول گریفینگ نسبت به سایر روش ها برآورد بهتری از اجزاء واریانس ژنتیکی را به دست می دهد. The theory and analysis of diallel crosses have been defined and developed by many scientists. Griffing in 1965 described the diallel analysis in four methods with four models. In this study estimation of genetic parameters through different methods of Griffing approach was compared. Seven lines of Brassica napus L. were crossed in all possible combinations including reciprocal crosses. Forty two F1s together with seven parents were planted using randomized complete block design with 2 replications. Combining ability analysis was carried out for 12 agronomic characters on the basis of four methods of Griffing’s approach. Estimation of additive (σA2) and dominance (σD2) genetic variances and calculation of dominance ratio (σD2/σA2) was carried out for these methods. The estimation of additive and dominance genetic variances in the method 3 were negative for all characters and in method 2 and 4 they were negative only for some characters. However, in method 1 additive genetic variance was positive for all characters. Considering the estimation formula for additive and dominance genetic variances it was concluded that, when mean square specific combining ability (SCA) is greater than mean square of general combining ability (GCA), estimation of additive genetic variance is negative. This situation was observed in methods 2, 3,and 4 but not in method 1. It was indicated that components of genetic variances was better estimated in method 1 than the other methods in this study. Results indicated that the method 1 provided consistent estimation of additive and dominance genetic variance and was superior in comparison with the other Griffing methods. کلزا, ترکیب پذیری عمومی, ترکیب پذیری خصوصی, واریانس ژنتیکی, واریانس ژنتیک افزایشی Canola, Combining ability, Specific combining ability, Genetic variance, Additive genetic variance 0 0 http://agrobreedjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-380&slc_lang=fa&sid=1 Seyed Saeed Pourdad سید سعید پورداد 100319475328460011388 100319475328460011388 Yes J. N Sachan جی. ان ساچان 100319475328460011389 100319475328460011389 No